Wat is het beste voertuig?

M'n reisverhalen zijn een beetje blijven steken ergens in februari. Ondertussen is er al weer zoveel gebeurd! Onmogelijk alles te vertellen, maar toch nog een poging :)

Op 30 april zal m'n vliegtuig landen, dan zit de reis er weer op. Ik ben benieuwd naar wat ik te zien krijg, Belgie en Nederland.. Zal het me nog steeds bevallen of ben ik in shock?

Varanasi: the holy city!
Eefje zei op 27 februari dag op het project. We besloten met z'n tweeen naar het noorden te trekken, Varanasi. We namen de sleeper trein! Dat hadden we nog niet meegemaakt. Dit is een uitsteked vervoermiddel om uit te rusten. Zeker als blijkt dat de rit niet 17uur, maar 37uur duurt! Ik was bijgeslapen ;). Toch moet je er vrede mee nemen dat er af een toe een kakkerlak 'hallo' komt zeggen, terwijl je ligt te pitten..
Varanasi is een gave stad! Hier racet echt alles door elkaar als je je op de weg begeeft, maar als je dan op de trappen langs de Ganges loopt, kun je genieten van de kalmte en het heilige water. 'Weet je zeker dat dit water wel hygienisch is, want ik vind het er nogal verdacht uitzien!' Je kunt er verdwalen in allerlei super smalle steegjes. Af en toe moet je plaats weten te maken voor een motor, een bende rouwenden of een koe. De koeien waren voor mij al een normaal fenomeen, maar er trekken ook hele families voorbij, die hun dode meedragen naar de ganges op een brancard, helemaal ingepakt in mooie doeken. Vervolgens worden die aan de Ganges gecremeerd. Sommige mensen sparen hun leven lang voor deze crematie.
Na Varanasi stond ons een treinrit naar Agra te wachten. Dat was letterlijk rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Anders hadden we de trein gemist.. pff! Dat is een nadeel van de trein! :)

Vliegen met kingfisher airlines blijkt geen goed idee. Onze vlucht was gecancelled, zodat het ipv 2 uur een hele dag kostte om van Delhi naar Chennai te vliegen. Nu blijkt kingfisher airlines failliet... Kijk uit met luchtvaartmaatschappijen! :)

Een feest en tranen
De laatste 3 weken met de kids heb ik m'n best gedaan nog wat leuks met ze te doen. Eefje was naar huis, dus in m'n eentje racete ik van hier naar daar. De tuktuks zijn uiterst geschikt voor al dit geregel. Toch hebben m'n beenspieren ook hun bijdrage geleverd. We hebben nog een paar films gekeken, armbandjes geknutseld, tekeningen gemaakt, buiten gespeeld en als laatste eindigden we met een maskerfeest! Eerst gingen we met z'n allen aan het knutselen. Leonore en mam hielpen creatief mee! De kids deden hun uiterste best hun maskers mooi in te kleuren of te beplakken! Daarna genoten we van biriyani (het zuid indiase feestmaal) en we eindigden al dansend op Tamil muziek, totdat de ogen van de kleintjes dicht vielen. Dit was de laatste avond. Net voor de zondagmis kwam ik de volgende dag nog even binnen. Ik zwaaide iedereen uit. Ik was nog maar net uit de kerk, toen de tranen zachtjes over mn wangen liepen. Blijkbaar had ik me meer gehecht dan ik zelf verwacht had!

Over de lessen Engels wil ik het liever niet hebben.. maar voor de nieuwsgierigen onder jullie... Ik eindigde met 1 hele trouwe leerling, Selvin. :S

Nepal
Ja.. Ondertussen ben ik in Nepal beland. Het vliegtuig was best comfortabel, maar het beviel me niet echt om te rennen bij de overstap. De hitte in het zuiden werd verstikkend, dus zagen de bergen in Nepal er aanlokkelijk uit! In kathmandu had een rijstepudding Eefje geveld, dus met wat vertraging vertrokken we een paar dagen terug naar het national park Chitwan. Daar ontdekten Eef en ik dat olifanten het beste vervoermiddel zijn. Ok, ze zijn niet echt snel, je krijgt takken in je gezicht, het zit niet altijd even comfortabel en ik wil er niet aan denken wat er gebeurt als de olifant op hol slaat. Toch zit je lekker hoog, waardoor je een mooi uitzicht hebt op neushoorns en je bent er veilig. Dus als boodschap aan iedereen: Laat die fietsen voor wat ze zijn, auto's zijn alleen vervuilend, neem de olifant!
Toch ga ik morgen mijn beenspieren pijnigen op een 3daagse wandeltocht in Pokara! Olifanten zijn helaas te dik om over smalle bergpaadjes te lopen..

Ditjes en datjes
Vrouwen smeren geel turmeric powder op hun gezicht. Dit is om te ontharen! (De oplossing voor al dat beenhaar, niet?)
Met holi (het kleuren festival) krijgen ook de honden en koeien een mooi roze of blauw kleurtje!
Er is een klok in sommige tempels. Dit is het communicatiemiddel met de goden.
Je kunt niet zomaar elke bloem in je haar stoppen, want van sommigen krijg je de volgende nacht nachtmerries!
Je mag niet te vaak wisselen van shampoo, anders krijg je haaruitval en hoofdpijn!
De bus is perfect opgedeeld in een mannen kant en een vrouwen kant!
Oude mensen dragen wit. Zo tonen ze dat ze bewust leven (als het wit blijft tenminste)
Als auto's achteruit rijden krijg je een deuntje te horen: titanic, kerstmuziek of kinderliedjes
In Nepal moet je over je vingers blazen, als je je keel aangeraakt hebt. Anders krijg je een gezwollen nek inclusief verkoudheid.
Rek je nooit uit aan tafel in Nepal, dan wordt dat eten niet meer verteerd

Nu ga ik snel Eefje zoeken en een hapje eten! Als ik nog tijd heb, komen er nog wat foto's! Tot over een week! :P

X Saskia

Flexibel door het leven gaan!

Het is weer even geleden dat ik geschreven heb. Maar de meesten waren toch aan het blokken.. Ik hoop dat alle examens goed zijn verlopen!! Zijn de Indiase goden het aanbidden waard geweest? Into the yoga! In India moet je toch op z'n minst iets van yoga proberen. Dus op naar een yoga centrum! We hebben met z'n twee een basiscursus gedaan van 4 weken. Eerst deed elke oefening pijn, maar nu ben ik helemaal flexibel :) forward bend, backward bend, twisting, headstand, evenwichtsoefeningen, zonnegroet... Mijn favoriet is shavasana (liggen op je rug met je ogen dicht, top!). We zijn ook een weekendje weggegaan met de yoga. Een heel weekend in kleermakerszit op de grond zitten, opstaan om 5 uur, puja's (godsvereringen), lezingen en yoga natuurlijk. Totaal afmattend, maar wel leuk om eens gedaan te hebben! En we worden er flexibel van! Wat je niet van een bedevaartsoord verwacht Als inwoner van India en bijna Hindoe moet je toch echt naar het bedevaartsoord Tirupathi gaan! In een mooie groene omgeving zou er een tempel staan waar de Shri Venkatesh (een god) verschenen zou zijn. De echte pelgrims wandelen 4 uur de berg op, maar wij namen genoegen met de bus. Daar hoef je niet eens flexibel voor te zijn! De bus was aardig gevuld met Indische mannen en vrouwen met hun mooie donkere haren. Al gauw vonden we de weg naar de tempel. We kochten een inkomkaartje en werden in een wachtruimte geplaatst. Zeg ik wachtruimte?! Het leek meer op een gevangenis. We zaten tussen de ijzeren tralies met een groep van zo'n honderd man. Nog minstens 4 soortgelijke ruimtes waren in het gebouw. Een ijzeren poort ging open en na veel geduw en getrek stond iedereen in een door tralies afgebakende gang. (we zijn flexibel) Probeer vooral niet te denken wat er zou gebeuren als er brand uitbreekt!! Eef en ik begonnen het al aardig beu te worden, helemaal toen we te horen kregen dat het wachten in het totaal 3 uur duurt... Hmm, dat hadden we eerder willen horen. We waren blij met ons flexibele reisplan! Voortgestuwd door de menigte kwamen we na 3 lange uren aan bij dé plek. Een klein gouden tempeltje met in het heiligdom een beeld van Venkatesh. Nog geen halve minuut kreeg je de kans om het beeld (stel je er niks speciaals bij voor) te zien of je werd al weer verder geduwd. Nog even een rondje rond het tempeltje en dat was het dan. Duizenden pelgrims komen hier minstens 3 uur in de rij staan om een paar seconden een beeld te zien, fascinerend! Indiërs zijn maffe mensen! Hihi. Op de terugweg met de bus zaten we tussen allemaal kale koppen, zowel vrouwen met hun prachtige lange vlechten en mannen hadden het helemaal af laten scheren. Zonde! De pruikenhandel uit Europa doet goede business met Tirupathi. Tja, in India kan je alles tegen komen. Daar word je flexibel van! Onze lieve kids! Misschien is het moeilijk te geloven, maar ook in India is er niet elke dag wat nieuws te beleven. Vele dagen zijn gevuld met de kids naar school brengen, yoga, dingetjes regelen voor de kids, even thuis zitten, kids weer van school halen, spelen, huiswerk, eten, slapen. Soms vraag je je af hoe nuttig je eigenlijk bezig bent. In westerse ogen veranderen wij hier nagenoeg niets, maar het belangrijkste is dan ook dat we er zijn voor de kids, dat ze ons kunnen vertrouwen. Maar ondertussen hebben we ook weer een paar kleine dingetjes gedaan met 'onze lieverds'. Om iets geregeld te krijgen moet je je wel flexibel opstellen. We hebben een Hollandse sportdag gehouden met zakspringen, spijkerpoepen... en ook snoepjes happen uit een bak water. Dat laatste was het leukste en heerlijk verfrissend! Ook een filmmiddagje gedaan. Al die kinderen zaten te genieten, geweldig om te zien! Natuurlijk blijven we ook spelletjes spelen en tassen naaien (vandaag werden er spierballen opgemeten met een meetlint uit de naaidoos :P) Nu staat er nog een dagje uit op het programma en een carnavalsfeestje! Bangalore met de trein! Afgelopen weekend hebben we een tripje naar Bangalore gemaakt. Voor het eerst gingen we met de trein, 6 uur reizen. Er was niet echt veel te zien, maar we genoten van het frissere klimaat, het grote park en de vele koffiezaakjes. In deze westerse stad zijn we voor het eerst echt uit gegaan! (de tent sluit om 11:30, maar toch!) Op zondag stonden we weer bij het station om de trein terug te nemen. Bij onze plaatsen aangekomen, bleken anderen er al neergestreken. "Sorry, maar wij zitten hier." en we lieten onze kaartjes zien. "Nee, wij zitten hier" en zij lieten ook hun kaartjes zien. Dubbel geboekt?! Hoe kan dat? "Kijk eens naar de datum." Auch wij waren fout. We hadden de verkeerde trein geboekt. Nou ja, dan maar een dagje langer op vakantie! We veranderen de plannen wel, we zijn heerlijk flexibel :P Ditjes en datjes In Mamallapuram een dansfestival gezien. Bij de klassieke Indiase dans zijn de vingers, ogen, evenwicht, ritme heel belangrijk! Niet iets wat je even nadoet :P wel prachtig om eens te zien! Ik heb me een paar Indische outfits aangeschaft: salwars (lange broek, tuniek en sjaal). De broeken kan ik later allemaal als pyjama gebruiken! De buren leren me Indisch leren koken. We maakten biriyani, zoveel dat we een heel weeshuis hadden kunnen voeden! (helaas, de kids sliepen al) In de dierentuin van Tirupathi zijn Eefje en ik meer gefotografeerd dan welk dier dan ook! Photo, camera, picture, foto...!!! Elke Indiër die voorbij kwam, letterlijk! "You cannot stop the rain, but you can stop the rain falling on your head." Bij donkere maan worden de doden herdacht. De hindoes strooien eten buiten, dan pikken de kraaien het op. De kraaien staan symbool voor de overleden mensen. Die hebben hun maag dan ook weer gevuld! Jong, oud, groot en klein, iedereen zit op de grond. Rijst is bij ons klaar om gekookt te worden, maar hier moet het eerst allemaal gesorteerd worden. Alle slechte korreltjes eruit. Geweldige bezigheidstherapie! "Wie een regenboog wilt zien, moet leren van de regen te houden." uit mijn leesboek: Aleph van Paulo Coelho. Veel liefs en wees flexibel in het leven :P Saskia!

What happened to mijn taal?

Nog een happy new year allemaal! Ik hoop that iedereen genoten heeft van de feestdagen! For the studenten: ik heb de goden gevraagd jullie te steunen! There are zoveel, ik neem aan dat eentje wel zal meewerken! Een lange kerstdag! Never was Kerst zo'n lange dag! At 4 uur 's ochtends stonden we op om ons klaar te maken voor de Kerst mis, die om 5 uur begon, pfff! Die sari's die we gekocht hadden waren natuurlijk bedoelt for this dag, but zo'n ding zelf aantrekken is niet echt simple. De buurvrouw had al aangeboden om ons een handje te helpen so na veel gesleur en getrek aan de 6 meter lange doek zat hij uiteindelijk op z'n plaats. All Indiërs kijken zo blij if je hun kleding draagt, so heel de dag kregen we complimentjes en goedkeurende blikken. Een Indiër is snel blij gemaakt :) In de mis waren er nog 10 andere blanken, amerikanen. One of them ging ook preken in het Engels en pastor James vertaalde that. De jongen vond het fantastisch om in een halfopen kerk in India de mis te leiden (één kant van de kerk heeft geen muur). "God is great" zei hij. De pastor vertaalde het: "in India, there are no walls and no windows, God is great". Hmmm misschien niet helemaal zoals hij het bedoelde.. Toch maar uitkijken met die tolken :). After het dopen van 3 mensen in the sea en een hindoefeestje, begon de children home party! Eerst een gebed natuurlijk, but daarna was er een heerlijke maaltijd! De kinderen genoten! The room werd gevuld met kerstmuziek en we dansten de hele tijd maffe dansjes, er werd trampoline gesprongen (ja, er is een trampoline..) er werden grapjes gemaakt... Er werd gefeest! Eigenlijk hadden we nog een taart geregeld en een spel georganiseerd, but de tijd vloog zo snel voorbij, that we dat maar bewaarden voor de volgende dag.u Een weekje vrij = een weekje bus,slaaptekort,regen,storm,maf nieuwjaar Bus For nieuwjaar namen we een weekje vrij om naar pondicherry te gaan. Lawrence (someone die werkt in de children home) zei dat hij daar vlakbij woonde en that we dus wel even langs konden komen. "Neem de bus naar Karaikal." In de bus vroegen wij de buschauffeur hoe lang het was naar Karaikal. 4,5 uur... WHAT?! Hij woonde toch vlakbij? Indiërs hebben toch andere ideeën wat de tijd betreft! Slaaptekort Het was wel de moeite waard. We enjoyed het heerlijke eten van zijn schoonzus, hebben een paar mooi tempels bekeken en we zagen de uitgestrekte rijstvelden, heel veel groen, meer dan we tot nu toe gezien hadden. Er bestaan ook rustige plaatsjes in India :). En we sliepen dus een nachtje bij zijn familie in the house. Onze kamer zag er keurig uit, but elk spoor van een bed ontbrak. Later op de dag werden er twee rieten matjes uitgerold op de betegelde vloer. Tja, that was dus duidelijk.. We zouden op de vloer slapen, like de meeste Indiërs.. Oh nee, dat ligt niet echt zacht. Na een tijdje draaien won mijn vermoeidheid het toch van de hardheid, but Eefje had meer moeite met deze nieuwe manier van slapen :P. Storm en regen Op het nieuws werd gemeld: er komt een cycloon to pondicherry! Wij vermoedden that de Indiërs een klein beetje regen al meteen zouden overdrijven, so after Karaikal keerden we terug naar Pondy om nieuwjaar te vieren. 's Avonds laat kwamen we aan. We lagen een hour in bed en het noodweer brak uit. Enorm veel regen en wind, ramen braken, we hoorden geregeld een knal, de elektriciteit begaf het... Then hoop je dat je hotel stevig genoeg is! De volgende ochtend was pondicherry a puinhoop. Overal op straat lagen omgevallen bomen, de elektriciteitskabels hingen op ooghoogte, the sea was veel verder gekomen en had de straat volgelegd met stenen, de telefoonpaal was omgekieperd en vele ramen waren gebroken. Since 1997 was dit niet meer voorgekomen. Een heel nieuw pondicherry is het nu :S Maf nieuwjaar Pondy deed haar best ondanks de schade toch nieuwjaar te vieren. First gingen we lekker eten in een restaurant met twee Engelse meiden and om 20 voor 12 vluchtten we gauw een café in om te kunnen klinken op het nieuwe jaar. Wij waren the only vrouwen.. Ach ja.. Wordt er afgeteld? Euh.. No, dat doen we dan zelf maar even :P en drie kwartier later worden we vriendelijk verzocht het café te verlaten. Ze moesten eigenlijk al sluiten om half 1, ze waren al laat, the police zou komen, ga weg.. Daar stonden we op straat.. No winkel of café meer open. Only wat dronken Indiërs, die je liever niet naast je hebt staan.. Dus wat gedaan.. Hup in een tuktuk en naar ons hotel. At half 2 lagen we in bed.. Jullie waren nog niet eens begonnen met feesten het was 9 o'clock in NL en BE!! :D Ditjes en datjes "Op de vloer slapen is veeeeel beter dan in bed! Then heb je alle ruimte om te bewegen!" Geregeld worden palmbladeren gebruikt als bord. After het eten vouw je deze in tweeën. Watch out voor geheime boodschappen, want als je hem van je weg vouwt, dan ben je op zoek naar een relatie! Goed dat iedereen al het afval op de grond gooit, then hebben de honden, kippen, schapen, kraaien en koeien ook wat te bikken! 10 blanken in the church?! Ik staar ze aan zoals de Indiërs! Bij het drinken raken Indiërs never hun glas aan! Super hygiënisch, je kunt zo iedereen wat te drinken aanbieden.. (Probeer het alleen niet zelf :S) Elke dag weer voel ik me een filmster, because alle kinderen van de school komen every day onze hand schudden, 's ochtends en 's avonds, en elke dag opnieuw vragen ze onze naam. "what is your name?" (hun beste Engelse zin) Als je verkouden bent ga je in de keuken van ama staan, then is je nose in één keer open, door de geur van pittige kruiden! Sproeten zijn hier ongekend, so it is een huidziekte.. Thanks! Geniet van de koude! Veel liefs, Sassikia (zo noemen de meesten mij hier..) Nederlands praten gaat op dit moment, zoals ik het geschreven heb.. We zullen zien wat het over nog 4 maanden is!!

December hoort koud te zijn, niet?

De Indiase griep Oh ow... De eerste Indiase ziekte heeft toegeslagen. Ondertussen lijk ik over het hoogtepunt heen te zijn, maar we zullen zien of het goed blijft gaan. De oorzaak, geen idee! Iets fouts gegeten, iets fouts gedronken... Als het maar weer voorbij gaat :) Het kan ook liggen aan de tijd van het jaar.. December.. Het is namelijk erg koud.. Maar 28 graden. De Indiërs zelf krijgen daarom ook griep! Je zou het misschien niet denken, maar hier heerst echt een medicijnen cultuur. Als mensen voldoende geld hebben, racen ze voor elke buikkramp of hoest naar de apotheker om pillen te halen. Wat ze niet doen is rustig gaan liggen om uit te zieken. Zolang ze zelf geloven dat al die pillen echt goed helpen, zal ik ze niet tegenhouden, maar het is wel een beetje maf. (12 pillen in één dag voor een griepje, calciumtabletten voor wondjes op je voeten... Okeeej) Verhuizen Er is van alles veranderd de afgelopen week. Er zaten hier 5 andere Nederlandse meiden toen wij hier aankwamen, maar die zijn afgelopen vrijdag vertrokken. Zij sliepen in het huis van Prem en werkten met de kinderen van de children home. Nu hebben wij hun slaapkamer gekregen, dus opeens leven we heel wat luxueuzer. We hebben onze eigen badkamer, met een (niet geweldig werkende, maar toch) douche, we delen met Prem de woonkamer en de keuken. In de woonkamer is er een tv en we hebben nu ook een wasmachine! In indiase begrippen zou je kunnen zeggen dat we gestegen zijn in kaste :P Het fijnste is, dat we nu iets meer rust kunnen vinden, als we dat willen. In de kerk zette je één stap buiten je kamer en dan werd je meteen geroepen en werd er van alles gevraagd. Oh nee, nog fijner is: we hebben hier geen muizen! Hihi! Gelukkig zijn we verhuisd in december, lekker fris buiten. In de zomerse hitte zou ik gezweet hebben, maar nu was het maar 30 graden! 25 kinderen en 1,3,5 of 7 leerlingen Nu hebben we er ook een dagtaak bij wat betreft de kinderen. 's Ochtends is één van ons twee om 6 uur in de kerk, dan helpen we ze met tandenpoetsen, wassen, schoonmaken, eten koken klaarmaken voor school. Dan zwaaien we ze uit bij de school en 's middags zijn we er weer om ze op te halen. Dan is het spelletjes tijd en huiswerk tijd en... We hebben de afgelopen twee dagen ook heel wat kapotte broeken genaaid. Na deze reis begin ik een naaiwinkeltje! :) En de Engelse lessen kabbelen rustig verder. Het aantal studenten varieert van dag tot dag. Soms is het er maar 1, dan 3 of 5 of zelfs 7. Selvin is er altijd, dus we komen nooit voor niks, dat is het voordeel :) We beginnen om 6 uur, maar de laatste komt minimaal een half uur te laat. Dan heb je wel weer een extra student halverwege de les! Ach, this is India, just smile! Misschien komen onze studenten te laat om wille van de decemberse kou.. Sari's en Kanchipuram Ik heb m'n eerste sari's gekocht! Dan kan ik die met Kerstmis dragen :) we moeten nog wel naar een kleermaker om een topje en een onderrok te laten maken, maar dan kan ik hem aan! Ik ben benieuwd! Eefje en ik zijn een weekendje weg geweest naar Kanchipuram. Dat stadje staat bekend om de vele tempels (echt een paar mooie!) en ook om de zijde. Dus ik heb daar m'n tweede sari op de kop getikt. Ik kan er thuis nog altijd kussens van maken :) In Kanchipuram zijn we ook naar de film geweest! Het was helemaal in het Tamil, maar met een beetje uitleg van de man naast Eefje was het makkelijk te volgen. Alles draait om één held, af en toe dansen ze en zingen ze en de humor is zo eenvoudig, dat zelfs wij het begrepen. Het was wel super om eens gezien te hebben en te vergelijken met onze bioscopen. Wij zitten altijd stil in de filmzaal, maar hier wordt er gefloten, geroepen en bij de premières staan mensen zelfs op om mee te dansen bij de liedjes! Wie gaat dat in Nl of BE introduceren?! Gelukkig bestaat een sari uit heel veel stof, die zal me beschermen tegen de kou van de winter! Ditjes en datjes Put the trash where you can find the trash! (op straat dus) Voor we afscheid namen van de muizen, afgelopen maandag, heeft Eef ervoor gezorgd dat ze zich niet meer zullen voortplanten, ze hebben Eefjes hele pilstrip leeggegeten :) Tanden poetsen vóór het eten, anders is het een belediging voor de kok! Als het regent geen spelletjes spelen, want dan zijn de kinderen emotioneel en willen ze stil zitten... Ok :S En als het regent dragen mensen plastic zakjes op hun hoofd, zo wordt hun haar niet nat What we can't do today, we will do tomorrow! Het is hier ijskoud en de meeste mensen dragen géén muts?! Ik ben blij dat er enkelen zijn die het nog wel doen! Ik wens jullie alvast een geweldig kerstfeest! Wij gaan hier iets voor de kinderen organiseren.. Als jullie het koud hebben/hebben gehad, ik leef met jullie mee! 's nachts is het namelijk maar 20 graden hier en overdag 28 graden. Wij hebben het dus ook koud! Ik vind het eigenlijk vreemd dat hier geen sneeuw valt.. Ik hoop toch op een witte kerst! Voor alle studenten: succes met blokken!! Veel liefs!

Een Sinterklaas gedichtje!

Dit gedichtje hebben Eefje en ik geschreven met de vader hier, terwijl we genoten van een warme chocomelk en echte pepernoten om sinterklaas te vieren! Hij wilde dat we allemaal Indische gekkigheid zouden schrijven, zodat iedereen naar India wil komen! Ik ben benieuwd of het werkt! Just say hi To India, Chennai Now I have another father and mother I hope you won't bother They are black and we are white But everything will be alright No rules, no plan Just put on the van We have a lot of animals like mice and rats They play like the children on the beds We have mister Michael, the funny guy If I'm back home I'll tell you why Wholes are in all the roads And in the mud are living toads Cows are lying on the street, You just drive and catch your meet There is a que at the shower, Because throwing water over yourself with a basket takes an hour Your time is your time and my time is my time And that's the end of the rhym

Shri Ganeshaaya Namaha

Shri Ganeshaaya Namaha (wees gegroet o Ganesha, god van alle nieuwe dingen) ik ga nu een nieuw verhaal schrijven, daarom begin ik naar hindoeïstische traditie met deze zin. Wow, wat zit ik hier nu heerlijk te schrijven. Ik heb net gedoucht en m'n haren nog eens fatsoenlijk gewassen door vele bakjes water leeg te gooien over mezelf. Want nee, een douche hebben we hier helaas niet. Maar ach, ik voel me schoon (voor zo lang het duurt). We hebben onze kamer ook eens onder handen genomen. Onze kleren liggen nu in de kast en het bureau is weer grotendeels leeg. Eindelijk voldoende ruimte om te gaan zitten om te schrijven. Onze eerste lessen! Ondertussen is er al weer van alles gebeurd. Ik zou zo een heel boek vol kunnen schrijven, maar dat is toch net iets te veel werk... Onze taken hebben al een beetje vorm gekregen. Zo hebben we nogmaals een muziekles achter de rug, we zijn naar een opvang voor ouderen gegaan en ook hebben we twee Engelse lessen gegeven! Daardoor krijg je plotseling aanzienlijk meer bewondering voor leraren! Eerst lessen voorbereiden, het niveau proberen in te schatten, vocabulaire leren, grammatica, oefeningen verzinnen, een logische structuur in de les brengen en het dan proberen op een leuke manier te brengen. Het is een uitdaging, maar het lijkt redelijk te lukken! Gelukkig bestaat ons klasje maar uit 7 mensen, dus dat maakt het iets makkelijker. De volgende uitspraak zorgt wel voor problemen: "My time is my time and your time is your time." (James). Iedereen komt dus binnen wanneer ze het zelf willen, dus halverwege de les kun je weer overnieuw beginnen en daarna nog een keer, hihi. Tja, this is India! Lesgeven is haast onmogelijk zonder schoolbord en helaas hadden we die niet in de kerk.. Niet getreurd, de twee blanke dames hier kwamen in actie. We kochten verf, een borstel en krijt. Een uur later hadden we een keurig schoolbord op de muur geschilderd!! Dat voelt nog eens als iets nuttigs! Ditjes en datjes Vandaag werd ik door de vader hier, James, palmtree genoemd owv m'n lengte. Eefje nam zich meteen voor de taak op zich te nemen om af en toe kokosnoten te plukken. Ik heb het allemaal maar als een compliment opgevat :). Je rechterhand is om te eten, je linker vervangt hier het toiletpapier. Alles went :) (Zorg dat je voldoende zeep koopt in India!) Hitler wandelt elke dag binnen om eten te brengen en op muren is het hakenkruis geschilderd. (jammer dat de man deze naam gekregen heeft en het hakenkruis was/is eigenlijk een symbool voor geluk. In India kun je alles tegenkomen) Saskia in België/Nederland = wit, Saskia in India = rood. Het resultaat van een dagje strand, grrrr. Saskia in ... = bruin?? Waar? Wij knikken ja en schudden nee. Indiërs daarentegen bewegen hun hoofd heen en weer. Het kan zowel ja als nee betekenen, er is geen verschil in beweging. Uiteindelijk gok jij het antwoord. 50% kans! Super! Soms denk ik wel, waar ben ik aan begonnen, maar dan kijk ik om me heen naar die nieuwe wereld. Er is nog zoveel te ontdekken, zoveel te leren. Stapje voor stapje ga je verder. Stapje voor stapje leer je hun taal spreken in woorden en in beelden. Alle stapjes zullen hopelijk een weg vormen die ik vlot kan begaan. Soms misschien met een plas modder of met enge stenen, maar toch een echte weg. Dat was het weer voor nu... Veel liefs! (ook van de muizen die ik boven me hoor rondrennen) M'n telefoonnummer hier is 0091 996 22 33 895 het zou kunnen dat hij binnenkort afgesloten wordt, we zullen zien.

Hutspot van alles!

Ondertussen zijn we al weer een paar dagen in India. Toch eventjes spannend of we ons hier helemaal goed gaan voelen en of we erin zullen slagen ons de cultuur eigen te maken!

Wonen in een kerk
In een onopvallende kerk lans de Eastcoast road wonen Eefje en ik in één van de 5 kamertjes. Er staat een stapelbed, een bureau en sinds kort ook een keyboard! Niemand speelde erop, dus we konden hem in onze kamer zetten. Ik helemaal blij! Geen gebrek aan muziek dus! Verder lig ik vanboven in het stapelbed met m’n neus een halve meter van het plafond, net voldoende ruimte om er ook nog een klamboe tussen te proppen. Wanneer de muizen op ons dak lopen en naar binnen kruipen is die halve meter me toch net iets te weinig eigenlijk! Vannacht hebben ze al genoten van onze heerlijk droge koekjes… Alles went, zullen we maar zeggen.

Bestaan er wandelende portemonnees?
Het antwoord op deze vraag is: Ja! Dat zijn wij dus! Tenminste, zo worden we gezien. Ik hoop dat we dat beeld een beetje weg kunnen krijgen in de tijd dat we hier verblijven, dat we op gelijke hoogte met de mensen hier kunnen leven en er niet boven zullen staan. Maar nu kunnen we ons nog wel die prachtige titel toeschrijven!

Een verzameling projectjes
Een beetje hier, een beetje daar. Zo zullen we aan het werk gaan op de verschillende projectjes. We gaan Engelse les geven aan meisjes van de kerk, misschien ook aan andere kinderen. Ik ben erg benieuwd of we daartoe in staat zijn. Het kan net zo goed dat het één grote chaos wordt! Hihi! We zullen ons best doen! Eén of twee keer per week gaan we muziekles geven aan de weeskinderen van de children home. We hebben er al één achter de rug. Hoewel de kinderen steeds de pianoklank van het keyboard veranderen in drum, zijn we er toch in geslaagd ze ‘hoofd, schouders, knie en teen’ in het Engels te leren en 'vader Jacob' kunnen ze al voor de helft op de piano spelen. Ten slotte zullen we geregeld gaan praten met eenzame oudere mensen. Ik hoop dat ze een beetje Engels kunnen!
Van alles te doen dus!

Sfeerbeeld van India
Om te eindigen nog wat over de sfeer in India: India is een prachtig land! De vrouwen hebben bijna allemaal lange zwarte gevlochten haren en dragen maar al te graag gouden neuspiercings en oorbellen. Hun sari’s kleuren de straat oranje, rood, paars, groen… Mensen hebben een prachtige witte glimlach in dat donkere gezicht. Het oneindige getoeter op de straten maakt dat het nooit stil is. Je kunt heerlijk met je handen eten! ( Het ziet er niet altijd even smakelijk uit, maar het scheelt afwas) 3 keer per dag eet je warm (als dat geen luxe is!) en 3 keer is het rijst met een saus (het voordeel is dat je nooit hoeft te vragen wat je gaat eten) Het eten is kleurrijk en vaak super pittig. Als ik terug ben eet ik dus overal sambal bij! De regen was tot nu toe uitgebleven, maar nu kondigen donkere wolken en de wind onze eerste buien aan! Dat wordt genieten van modderbaden op straat…

M’n tekst is een grote mix geworden van van alles en nog wat, nou ja… Tot de volgende!

Laatste weken thuis!

Vrijdag 11 november is het eindelijk zo ver. Dan vlieg ik richting India, Chennai! De komende 6 maanden zal ik daar in die totaal nieuwe cultuur duiken samen met Eefje. Voor wie het nog niet weet.. Eefje heb ik leren kennen in de voorbereidingsweek van Dare2go. We hadden dezelfde plannen, waren op zoek naar een gelijkaardig project én het klikt. Conclusie: we gaan samen het avontuur tegemoet! Het project waar we naartoe gaan is nog steeds een beetje onduidelijk. We weten in ieder geval dat er een schooltje en opvang voor wezen is, waar we aan het werk kunnen. De komende weken gaan we nog wat meer info proberen te krijgen over waar we precies slapen, eten en wat er nog meer te doen is. En anders, tja, dan horen we het wel ter plekke! Groetjes! Nog een handigheidje van de site. Je kunt je emailadres invullen aan de rechterkant van de site. Dan krijg je elke keer als ik er een nieuw verhaal of foto's op zet automatisch een mail aan. Kijk zelf maar of je dat wat vindt of niet..