Shri Ganeshaaya Namaha

Shri Ganeshaaya Namaha (wees gegroet o Ganesha, god van alle nieuwe dingen) ik ga nu een nieuw verhaal schrijven, daarom begin ik naar hindoeïstische traditie met deze zin. Wow, wat zit ik hier nu heerlijk te schrijven. Ik heb net gedoucht en m'n haren nog eens fatsoenlijk gewassen door vele bakjes water leeg te gooien over mezelf. Want nee, een douche hebben we hier helaas niet. Maar ach, ik voel me schoon (voor zo lang het duurt). We hebben onze kamer ook eens onder handen genomen. Onze kleren liggen nu in de kast en het bureau is weer grotendeels leeg. Eindelijk voldoende ruimte om te gaan zitten om te schrijven. Onze eerste lessen! Ondertussen is er al weer van alles gebeurd. Ik zou zo een heel boek vol kunnen schrijven, maar dat is toch net iets te veel werk... Onze taken hebben al een beetje vorm gekregen. Zo hebben we nogmaals een muziekles achter de rug, we zijn naar een opvang voor ouderen gegaan en ook hebben we twee Engelse lessen gegeven! Daardoor krijg je plotseling aanzienlijk meer bewondering voor leraren! Eerst lessen voorbereiden, het niveau proberen in te schatten, vocabulaire leren, grammatica, oefeningen verzinnen, een logische structuur in de les brengen en het dan proberen op een leuke manier te brengen. Het is een uitdaging, maar het lijkt redelijk te lukken! Gelukkig bestaat ons klasje maar uit 7 mensen, dus dat maakt het iets makkelijker. De volgende uitspraak zorgt wel voor problemen: "My time is my time and your time is your time." (James). Iedereen komt dus binnen wanneer ze het zelf willen, dus halverwege de les kun je weer overnieuw beginnen en daarna nog een keer, hihi. Tja, this is India! Lesgeven is haast onmogelijk zonder schoolbord en helaas hadden we die niet in de kerk.. Niet getreurd, de twee blanke dames hier kwamen in actie. We kochten verf, een borstel en krijt. Een uur later hadden we een keurig schoolbord op de muur geschilderd!! Dat voelt nog eens als iets nuttigs! Ditjes en datjes Vandaag werd ik door de vader hier, James, palmtree genoemd owv m'n lengte. Eefje nam zich meteen voor de taak op zich te nemen om af en toe kokosnoten te plukken. Ik heb het allemaal maar als een compliment opgevat :). Je rechterhand is om te eten, je linker vervangt hier het toiletpapier. Alles went :) (Zorg dat je voldoende zeep koopt in India!) Hitler wandelt elke dag binnen om eten te brengen en op muren is het hakenkruis geschilderd. (jammer dat de man deze naam gekregen heeft en het hakenkruis was/is eigenlijk een symbool voor geluk. In India kun je alles tegenkomen) Saskia in België/Nederland = wit, Saskia in India = rood. Het resultaat van een dagje strand, grrrr. Saskia in ... = bruin?? Waar? Wij knikken ja en schudden nee. Indiërs daarentegen bewegen hun hoofd heen en weer. Het kan zowel ja als nee betekenen, er is geen verschil in beweging. Uiteindelijk gok jij het antwoord. 50% kans! Super! Soms denk ik wel, waar ben ik aan begonnen, maar dan kijk ik om me heen naar die nieuwe wereld. Er is nog zoveel te ontdekken, zoveel te leren. Stapje voor stapje ga je verder. Stapje voor stapje leer je hun taal spreken in woorden en in beelden. Alle stapjes zullen hopelijk een weg vormen die ik vlot kan begaan. Soms misschien met een plas modder of met enge stenen, maar toch een echte weg. Dat was het weer voor nu... Veel liefs! (ook van de muizen die ik boven me hoor rondrennen) M'n telefoonnummer hier is 0091 996 22 33 895 het zou kunnen dat hij binnenkort afgesloten wordt, we zullen zien.

Reacties

Reacties

Kyra

Hoi Saskia,

Het klinkt echt als een uitdaging en het is natuurlijk een soort van cultuurschok! Maar alles went snel. En ik weet zeker dat het spannender is dan in Nederland of Belgie :) Hoewel we aanstaande zondag wel tegen Tempo moeten spelen. Misschien dat jij het Indiase bijgeloof nog wat kan bespelen zondagochtend?

Liefs

Walter

Lieve Saskia,
Hartstikke tof om je eerste beeldverhaal te lezen. Met de foto's van je leefomgeving kun je je een betere voorstelling maken hoe je daar leeft. In je verhaal hoor ik voornamelijk pret en enthousiasme. En ja het is natuurlijk aanpassen maar dat lukt zeker.
Na je eerste verhaal maak je je een voorstelling hoe jouw verblijfplek eruit ziet. Eerlijk gezegd valt het me reuze mee en hebben jullie een prima (opgeruimde) kamer.
Je hebt ook de beschikking over een keyboard. Geweldig! Kun je lekker muziek maken en zingen. Heb je nog behoefte aan bladmuziek geef ff een seintje. Ga ik kijken of ik het op een of andere manier naar je toe kan sturen.
Tja en Sinterklaas is inmiddels in de koude lage landen aangekomen. Als je nu een mooie foto van een echte Indiase schoen op je blog zet dan zal ik Sinterklaas vragen deze te vullen met extra fotoruimte ( geef ff je behoefte aan 100 /200 of 400 st)

Je foto's zet ik op mijn computer als diavoorstelling. Kan ik dagelijks genieten van het mooie kleurrijke India.

Heel veel liefs en sterkte daar,
Walter

Kristel

Hee Saskia,

Wat super om een nieuw verhaal te lezen en je foto`s te zien! Het nee-schudden hierken ik inderdaad nog! Het deed mij altijd denken aan van die speelgoedhondjes die vaak op het dasboard van een auto staan, en waarvan die kopjes die hele tijd allerlei kanten op gaan!

Wat supertof om te lezen dat je alles zo positief opvat en vol enthousiastme bent begonnen aan het lesgeven!
Geniet ervan daar!

Groetjes Kristel

Pauline

Lieve Saskia
Hee daar is de groet van Ganesha :-)

Hartstikke leuk om je verhalen te lezen en foto's te zien van waar je nu leeft! en het went al wat het indiase leven en cultuur zo te horen en zien. Het schoolbord ziet er tof uit (en wat er op staat is wel een professionele engelse les hoor.)Geven jullie die les nu aan de oudjes? aan kinderen?
Ben nu alweer benieuwd naar je volgende verhaal, misschien toch maar een boek schrijven!

doe de muizen de groeten!
liefs Pauline

Marianne

Lieve Sas, Wat een dappere verhalen. Je klinkt enthousiast en vastberaden om het daar te gaan maken. Dat gaat je vast lukken. Wat een ervaring ! Dat keyboard staat er echt voor jou. Hoe is het mogelijk, dat was toch niet te verwachten. Ik blijf jouw verhalen volgen. Heel veel groeten ook voor Eefje, Marianne

Ikzelf: Saskia

@ kyra: elke dag bid ik alle goden hier om steun bij de hockey!! Heeft het al geholpen?!

@ pap: oh ow... Sinterklaas is er al en ik heb nog geen foto van een schoen :S op zondag zal ik alle schoenen van de kerkgangers voor je op foto zetten!!
ik kan nu nog 500 foto's kwijt op de site, dus daar kan ik nog wel ff mee verder!

@ kristel: wat een mooie vergelijking met die dashboard hondjes, hihi. Was jij ook naar India geweest? Ik dacht dat het ergens in Afrika was... :S

@ Pauline: de Engelse lessen zijn voor mensen van de kerk. Er zijn twee jongere meiden (10 en 14), een jongen (25) en twee vrouwen (27 en 32) zoiets geloof ik, maar indiërs zijn moeilijk te schatten qua leeftijd :)

@ Marianne: echt genieten die muziek :) hoe gaat het bij stem in de stad? Nog steeds tevreden met het mooie, nieuwe gebouw enzo?

veel liefs!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Hamba