Het is weer even geleden dat ik geschreven heb. Maar de meesten waren toch aan het blokken.. Ik hoop dat alle examens goed zijn verlopen!! Zijn de Indiase goden het aanbidden waard geweest? Into the yoga! In India moet je toch op z'n minst iets van yoga proberen. Dus op naar een yoga centrum! We hebben met z'n twee een basiscursus gedaan van 4 weken. Eerst deed elke oefening pijn, maar nu ben ik helemaal flexibel :) forward bend, backward bend, twisting, headstand, evenwichtsoefeningen, zonnegroet... Mijn favoriet is shavasana (liggen op je rug met je ogen dicht, top!). We zijn ook een weekendje weggegaan met de yoga. Een heel weekend in kleermakerszit op de grond zitten, opstaan om 5 uur, puja's (godsvereringen), lezingen en yoga natuurlijk. Totaal afmattend, maar wel leuk om eens gedaan te hebben! En we worden er flexibel van! Wat je niet van een bedevaartsoord verwacht Als inwoner van India en bijna Hindoe moet je toch echt naar het bedevaartsoord Tirupathi gaan! In een mooie groene omgeving zou er een tempel staan waar de Shri Venkatesh (een god) verschenen zou zijn. De echte pelgrims wandelen 4 uur de berg op, maar wij namen genoegen met de bus. Daar hoef je niet eens flexibel voor te zijn! De bus was aardig gevuld met Indische mannen en vrouwen met hun mooie donkere haren. Al gauw vonden we de weg naar de tempel. We kochten een inkomkaartje en werden in een wachtruimte geplaatst. Zeg ik wachtruimte?! Het leek meer op een gevangenis. We zaten tussen de ijzeren tralies met een groep van zo'n honderd man. Nog minstens 4 soortgelijke ruimtes waren in het gebouw. Een ijzeren poort ging open en na veel geduw en getrek stond iedereen in een door tralies afgebakende gang. (we zijn flexibel) Probeer vooral niet te denken wat er zou gebeuren als er brand uitbreekt!! Eef en ik begonnen het al aardig beu te worden, helemaal toen we te horen kregen dat het wachten in het totaal 3 uur duurt... Hmm, dat hadden we eerder willen horen. We waren blij met ons flexibele reisplan! Voortgestuwd door de menigte kwamen we na 3 lange uren aan bij dé plek. Een klein gouden tempeltje met in het heiligdom een beeld van Venkatesh. Nog geen halve minuut kreeg je de kans om het beeld (stel je er niks speciaals bij voor) te zien of je werd al weer verder geduwd. Nog even een rondje rond het tempeltje en dat was het dan. Duizenden pelgrims komen hier minstens 3 uur in de rij staan om een paar seconden een beeld te zien, fascinerend! Indiërs zijn maffe mensen! Hihi. Op de terugweg met de bus zaten we tussen allemaal kale koppen, zowel vrouwen met hun prachtige lange vlechten en mannen hadden het helemaal af laten scheren. Zonde! De pruikenhandel uit Europa doet goede business met Tirupathi. Tja, in India kan je alles tegen komen. Daar word je flexibel van! Onze lieve kids! Misschien is het moeilijk te geloven, maar ook in India is er niet elke dag wat nieuws te beleven. Vele dagen zijn gevuld met de kids naar school brengen, yoga, dingetjes regelen voor de kids, even thuis zitten, kids weer van school halen, spelen, huiswerk, eten, slapen. Soms vraag je je af hoe nuttig je eigenlijk bezig bent. In westerse ogen veranderen wij hier nagenoeg niets, maar het belangrijkste is dan ook dat we er zijn voor de kids, dat ze ons kunnen vertrouwen. Maar ondertussen hebben we ook weer een paar kleine dingetjes gedaan met 'onze lieverds'. Om iets geregeld te krijgen moet je je wel flexibel opstellen. We hebben een Hollandse sportdag gehouden met zakspringen, spijkerpoepen... en ook snoepjes happen uit een bak water. Dat laatste was het leukste en heerlijk verfrissend! Ook een filmmiddagje gedaan. Al die kinderen zaten te genieten, geweldig om te zien! Natuurlijk blijven we ook spelletjes spelen en tassen naaien (vandaag werden er spierballen opgemeten met een meetlint uit de naaidoos :P) Nu staat er nog een dagje uit op het programma en een carnavalsfeestje! Bangalore met de trein! Afgelopen weekend hebben we een tripje naar Bangalore gemaakt. Voor het eerst gingen we met de trein, 6 uur reizen. Er was niet echt veel te zien, maar we genoten van het frissere klimaat, het grote park en de vele koffiezaakjes. In deze westerse stad zijn we voor het eerst echt uit gegaan! (de tent sluit om 11:30, maar toch!) Op zondag stonden we weer bij het station om de trein terug te nemen. Bij onze plaatsen aangekomen, bleken anderen er al neergestreken. "Sorry, maar wij zitten hier." en we lieten onze kaartjes zien. "Nee, wij zitten hier" en zij lieten ook hun kaartjes zien. Dubbel geboekt?! Hoe kan dat? "Kijk eens naar de datum." Auch wij waren fout. We hadden de verkeerde trein geboekt. Nou ja, dan maar een dagje langer op vakantie! We veranderen de plannen wel, we zijn heerlijk flexibel :P Ditjes en datjes In Mamallapuram een dansfestival gezien. Bij de klassieke Indiase dans zijn de vingers, ogen, evenwicht, ritme heel belangrijk! Niet iets wat je even nadoet :P wel prachtig om eens te zien! Ik heb me een paar Indische outfits aangeschaft: salwars (lange broek, tuniek en sjaal). De broeken kan ik later allemaal als pyjama gebruiken! De buren leren me Indisch leren koken. We maakten biriyani, zoveel dat we een heel weeshuis hadden kunnen voeden! (helaas, de kids sliepen al) In de dierentuin van Tirupathi zijn Eefje en ik meer gefotografeerd dan welk dier dan ook! Photo, camera, picture, foto...!!! Elke Indiër die voorbij kwam, letterlijk! "You cannot stop the rain, but you can stop the rain falling on your head." Bij donkere maan worden de doden herdacht. De hindoes strooien eten buiten, dan pikken de kraaien het op. De kraaien staan symbool voor de overleden mensen. Die hebben hun maag dan ook weer gevuld! Jong, oud, groot en klein, iedereen zit op de grond. Rijst is bij ons klaar om gekookt te worden, maar hier moet het eerst allemaal gesorteerd worden. Alle slechte korreltjes eruit. Geweldige bezigheidstherapie! "Wie een regenboog wilt zien, moet leren van de regen te houden." uit mijn leesboek: Aleph van Paulo Coelho. Veel liefs en wees flexibel in het leven :P Saskia!